Le Typographe

Toen ik 15 was kreeg ik een Penvriendin: Sabrina, uit Schiedam. We leerden elkaar kennen tijdens een vakantie in Spanje. Echt uitgaan mocht nog niet, dus gingen we er samen op uit. Een beetje over de boulevard wandelen 's avond met een hele groep en natuurlijk overdag naar het strand en elkaar allerlei meisjesdingen toevertrouwen. Heerlijk vond ik dat. En natuurlijk adressen uitwisselen, want van internet hadden we nog nooit gehoord.

When I was 15 I got a Penpal: Sabrina, from Schiedam in The Netherlands. We met in Spain during a summer holiday. We weren't allowed to go out yet, so we spent lots of time together. At night, walking across the boulevard with a group of other young people and during the day we would spend time on the beach and trust each other with lots of silly girly stuff. Of course we exchanged addresses, 'cause back then we never heard of something called the internet.

En het leuke was: we hebben héél lang contact gehad. Onze hele middelbare schooltijd hebben we brieven naar elkaar geschreven. Over het wel en wee op school, met vriendinnen, onze eerste keer uitgaan en natuurlijk vriendjes (maar vooral het gebrek daaraan!). Helaas verwaterde ons contact toen ik ging studeren, maar Sabrina zakte voor haar eindexamen. Onze werelden lagen wat te ver uit elkaar en dus hield ook ons contact naar verloop van tijd op. Maar de schoenendozen vol met onze brieven, die heb ik nog.

And the fun thing was: we were in contact for a very long time. Our entire high school time we wrote letters. About all the things that were on our minds, like school, friends, going out and of course boyfriends (well, mostly about the lack thereof!). Unfortunatly we didn't stay in touch much more after I went off to uni and Sabrina failed her final exams. I guess our worlds grew apart and after a while, no more letters came. But I still have boxes and boxes filled with our letters.

We maakte altijd enorme kunstwerken van onze brieven. Stickers, gekleurde pennen, niks werd geschuwd. En we deden ook ons best om altijd op leuk postpapier te schrijven. Maar het grote nadeel van postpapier (en de brievenschrijvers die ook zo lang van stof zijn herkennen dit) is dat je binnen no time door je postpapier heen was en dan had je nog een hele stapel enveloppen over. En die gingen dan, gevuld met saai lijntjespapier de deur uit. 

We made sure our letters were little pieces of art: stickers, coloured pens, we used it all. And we also made sure we would write our letters on fun paper. But the thing with postage paper was (and those of you that love to write long letters know what I'm watlking about) that I would always run out of paper before I would run out of the matching envelopes! So frustrating, 'cause then you would have to fill the remaining pretty envelopes with letters written on boring college paper. 

Daarom ben ik zo ontzettend blij met de correspondentielijn Le Typographe die je bij Buiten de lijntjes kunt kopen. Want je kunt het papier en de enveloppen loskopen. En het mooie postpapier, dat zit op een blok! Dus je hebt veel meer papier dan enveloppen! En dan ook nog eens in dit leuke fluodesign. De libelles zijn erop gedrukt door letterpress. I like. En geloof me, het papier is echt fantastisch: 100 grams, lekker dik. Dat schrijft echt goed. 

That's why I was so incredibly happy with the postage line Le Typographe, that you can buy at Buiten de Lijntjes, one of my favorite online shops. 'Cause you can buy as many sheets of paper and envelopes that you need. And when you buy the paper: you'll buy it on a writing pad, so you will never run out of paper before you run out of envelopes! Clever, love it. I love this letterpress design with the bright orange dragon fly. It's so posh isn't it? And the paper is great: 100 grams, now that's worth writing on.

Er zijn trouwens ook héle gave fluo-enveloppen bij Buiten de Lijntjes, echt om op te vreten! En een schrijfblok met allerlei insecten erop als je niet zo van libelles houdt. Ik ben benieuwd of ik Sabrina ook nog eens kan achterhalen, zou haar graag weer eens een briefje schrijven.

If you like these amazing bright colours, you better check out the bright pink and orange envelopes at Buiten de Lijntjes or the writing pad different insects on every sheet. I wonder if I'l ever figure out where Sabrina lives now, I'd love to write her a letter just once more.

5

A day in the rain

Heel trouw ga ik elk jaar naar de Utrechtse Fabriek in het Griftpark in Utrecht, dus ook vandaag. In de regen. Oh, wat voelde ik me rot namens al die mensen bij de kraampjes. Die hadden natuurlijk ook niet verwacht dat het eind mei maar twaalf graden (juist, twáálf graden!) zou zijn. Brr. Dus: winterjas aan en op de fiets.

Every year I go to the creative market in a park near me, Utrechtse Fabriek. Every year I go, so I also went today. In the rain. I felt so bad for all those people there selling their goods. 'Cause there's no way they ever could've thought it would be only twelve degrees (yes, twélve degrees!) at the end of May. So: I put on my winter coat and got on my bike.

Een van mijn favoriete kraampjes, elk jaar weer, is die van 'Buiten de lijntjes' met hun vrolijke en gezellige papierwaren. Die theedoeken die je later tot knuffelbeesten kunt naaien, vind ik al jaren heel erg leuk. Maar toch heb ik er nog nooit één gekocht. Misschien dat mijn dier er gewoon nog niet tussen zit.

One of my favorite stalls, every year, is that of 'Buiten de lijntjes' with all the happy and nice looking stationairy. I just adore the tea towels that you can sew into softies after you're done with them. I've never bought one though, I guess I am waiting for the right animal turned into a tea towel. 

 

Ondank de regen hoorde ik dat het gisteren superdruk was geweest op de markt, gelukkig maar. Elk jaar koop ik ook eigenlijk wel wat. Maar dit jaar kwam ik met lege handen thuis. Vooral omdat ik mezelf al verwende met een weekendje weg. Maar ik heb er wel een beetje spijt van, want bij het idee van een 'doe het zelf teckel' moet ik zo hard lachen, dat ik had er zo een toch wel mee had willen nemen. En ik ben natuurlijk ook vergeten hoe de webwinkel heet die het verkoopt. Mopper...

Despite the rain, I overheard that it was actually quite busy yesterday. That's a good thing. Every year I end up busing something at the market, but today I came home empty handed. Mostly because I had already treated myself to a weekend away. And I already regret it. 'Cause the whole idea of a DIY Doggie kit makes me laugh! I really should have bought one. But yeah, coulda woulda shoulda... and now I forgot the name of the shop that sells them. Grump...

4