31 is zo´n ontzettend niksige leeftijd. Niet dat ik 30 nu vond om over naar huis te schrijven, maar 31... ik kan niet zeggen dat ik wat met die leeftijd heb. Vandaar dat ik ook geen enkele neiging had om thuis te blijven voor mijn verjaardag en het uitbundig te vieren. Als het aan mij had gelegen, was ik in het vliegtuig naar een warme bestemming gestapt. Maar aangezien de portemonnee dat niet toeliet, werd het iets minder tropisch, maar wel leuk: Zutphen.
Becoming 31 years old. It means nothing to me I have to say, not that I was such a big fan of becoming 30 either. But 31, is so... nithing, I don't know. That's why I had no desire to stay home and celebrate. If my bank acount would\ve allowed it, I would've flown off somewhere warm and sunny. But since my bank account wouldn't let me, I decided to go somewhere less tropical, but still fun. Zutphen, in the east of The Netherlands.
Vorig jaar was ik al eens in Zutphen, voor mijn werk. En ik moet zeggen dat ik toen erg gecharmeerd was van het stadje, vooral omdat het in zo'n rustige omgeving ligt. Het is groen, groener, groenst. Stiekem hebben mijn lief en ik dan ook voor menig makelaarskantoor gestaan.
Last year I was in Zutphen, for work. And I really liked this charming little town. Especially because it's situated in such a green environment. It's green, greener, greenest. So secretly, me and the husbear also stood in the window of some real estate agents checking out some houses.
Maar uiteindelijk vierden we mijn verjaardag in stijl. Ik snuffelde rond op de markt, kocht een paar mooie flessen wijn bij een fantastische wijnhandel, begroef mijn neus in een streekroman, zat urenlang met mijn lief te kletsen in de gezellige stadsbrouwerij, kreeg het verkeerde hoofdgerecht voorgeschoteld (maar kwam daar pas achter toen ik het bijna op had) en bleven veel te lang in de kroeg hangen om de puntentelling van het Eurovisie songfestival te zien. Ik mag dan 31 geworden zijn, zaterdag was ik weer gewoon even 25.
But we ended up celerating my birthday in style anyway. I browsed the local market, bought some lovely bottles in a great wine shop, put one of the local novels in my purse, sat at the local brewery for hours chatting with the husbear, got the wrong main course at the restaurant we went to (but didn't find out about it until I almost finished it) and stayed in the pub for way too long 'cause we were watching the (oh horror) Eurovision song contest. Okay, I may have turned 31 last weekend, but it felt like being 25 allover again.
26
Becoming 31 years old. It means nothing to me I have to say, not that I was such a big fan of becoming 30 either. But 31, is so... nithing, I don't know. That's why I had no desire to stay home and celebrate. If my bank acount would\ve allowed it, I would've flown off somewhere warm and sunny. But since my bank account wouldn't let me, I decided to go somewhere less tropical, but still fun. Zutphen, in the east of The Netherlands.


Vorig jaar was ik al eens in Zutphen, voor mijn werk. En ik moet zeggen dat ik toen erg gecharmeerd was van het stadje, vooral omdat het in zo'n rustige omgeving ligt. Het is groen, groener, groenst. Stiekem hebben mijn lief en ik dan ook voor menig makelaarskantoor gestaan.
Last year I was in Zutphen, for work. And I really liked this charming little town. Especially because it's situated in such a green environment. It's green, greener, greenest. So secretly, me and the husbear also stood in the window of some real estate agents checking out some houses.


Maar uiteindelijk vierden we mijn verjaardag in stijl. Ik snuffelde rond op de markt, kocht een paar mooie flessen wijn bij een fantastische wijnhandel, begroef mijn neus in een streekroman, zat urenlang met mijn lief te kletsen in de gezellige stadsbrouwerij, kreeg het verkeerde hoofdgerecht voorgeschoteld (maar kwam daar pas achter toen ik het bijna op had) en bleven veel te lang in de kroeg hangen om de puntentelling van het Eurovisie songfestival te zien. Ik mag dan 31 geworden zijn, zaterdag was ik weer gewoon even 25.
But we ended up celerating my birthday in style anyway. I browsed the local market, bought some lovely bottles in a great wine shop, put one of the local novels in my purse, sat at the local brewery for hours chatting with the husbear, got the wrong main course at the restaurant we went to (but didn't find out about it until I almost finished it) and stayed in the pub for way too long 'cause we were watching the (oh horror) Eurovision song contest. Okay, I may have turned 31 last weekend, but it felt like being 25 allover again.













