Eigenlijk moet er bij deze blog een soort waarschuwing. Vergelijkbaar met op de sigarettenpakjes: het lezen van deze blog kan flauwtjes en ademtekort veroorzaken. Begin jezelf alvast wat koelte toe te wapperen, voordat je aan deze blog begint. Wat deze blog bevat wol, héél veel wol. Ze niet dat ik je niet gewaarschuwd heb.
Okay, you better start fanning yourself. I think this blog should come with a bit of a warning, like you see on cigarette packs: reading this blog may cause you to faint. 'Cause it shows yarn, lots and lots of yarn. I know I was fanning myself when writing this blog. So be warned.
De vorige keer dat ik in
Istanbul was, had ik dit kwartier al gevonden. De Kürçü Han, het wolkwartier van Istanbul en dus moest ik nu tijdens mijn tweede bezoek absoluut even terug. Destijds was ik net begonnen met haken en bloggen en had ik eigenlijk niet zo'n idee van wat ik wilde kopen. Maar nu kwam ik gewapend met ideeën en mijn camera. Nu is het vinden van de Kürçü Han nogal een opgave. Je moet eerst de Grote Bazaar in om daar vervolgens te verdwalen, dan ga je op zoek naar een bepaalde uitgang om vervolgens in een straat met spuuglelijke bruidsjurken terecht te komen. Midden in deze straat met spuuglelijke trouwjurken zie je ineens een bord staan met 'Kürçü Han' erop... en daar schiet je een zijstraatje in en beland je in de wolhemel.
When I visited Istanbul last time I already found the yarn quarter that's called Kürçü Han, so when I visited Istanbul last weekend again for the second time I just had to go there again. Back then I had just started to crochet and blog and had no idea what I was doing. But now I was armed with funds, camera and ideas. Finding the Kürçü Han is not exactly easy. You have to walk into the Grand Bazaar, get completely lost, look for a certain exit and then find yourself in a street with hideous wedding dresses. Halfway of the street with the hideous wedding dresses (they are truly gruesome) you'll see a sign saying Kürçü Han and then you turn left and find yourself in yarn heaven.
Om het plaatje nog wat duidelijker te schetsen: op de dag dat wij naar de Kürçü Han gingen was het 37C, een perfecte dag om wol te shoppen in kleine winkeltjes zonder airco, zoals je zult begrijpen. Binnen anderhalve minuut zag ik mijn lief (die zo schattig was om met me mee te gaan) er oververhit uit en parkeerde ik hem ergens in de schaduw. Ikzelf ging, al gutsend van het zweet, verder. Tot enorm amusement van de verkopers. Volgens mij was ik de eerste buitenlander die ze in maanden zagen. Ach ja, ik ben geweldig in entertainen.
To get the picture even clearer. It was freakishly hot the day we went to Kürçü Han. About 37C, so the perfect day to shop for yarn in cramped little shops without any aircon. Just perfect. Within a minute and a half, my oh so nice husband was looking like he was going to explode. So I parked him in the shade somewhere. And I went on my merry way, drowning in my own sweat. This to the bemusement of all the salespeople, I think I must have been the first foreigner they saw in months. Oh well, I am always there to entertain.
Maar moet je nou toch kijken! Is dit niet geweldig. Wolletjes, overal waar je kijkt. Op de begane grond én overal op de eerste verdieping. Dit is toch gewoon het perfecte dagje uit? Ik deed gewoon een paar rondjes, oooh-de en aaah-de oveal bekoorlijk (terwijl ik deed alsof het zweet niet over mijn rug liep!) en ging met handen en voeten in discussie over het feit dat ik haak en niet brei (er werden namelijk meteen Engelstalige breiboeken uit de verpakkingen gerukt, zodra ik ergens aanlegde).
But just look at this... isn't it just... wonderful. Yarn, yarn and more yarn... everywhere I looked on the first ánd second floor! isn't this like the most perfect day out there is? I just walked a few rounds, oooh-ing and aaah-ing everywhere, pretending I didn't sweat like a pig, and tried to tell people using my hands and feet that I was, in fact, a crocheter and not a knitter ('cause everywhere I went people starting ripping English knitting books from their wrappers, oi!).
De meeste wol die je in de Kürçü Han zult aantreffen is acryl. Nu zijn er zo veel verschillende type acryls te krijgen dat je echt niet bang hoeft te zijn voor Wibra-kwaliteit. Er zijn acryls van superzachte kwaliteit, mooie glimmers en multi-gekleurde dingen. Maar er waren ook hele mooie bamboe-garen, zijde en katoen verkrijgbaar. Hebberig is niet eens meer het juiste woord. Comateus past denk ik beter.
Most yarn you'll find in the Kürçü Han is acrylic, but you don't have to be afraid that it's those 'squeeky' acrylics that you find in cheap yarn stores. No, there were so many kinds of acrylics, soft and shimmering and lovely. But also bamboo yarns, cottons and silks. Telling you I was greedy and completely stressed with all the choices is the understatement of the year, I was almost in a coma with the choice of all these yarns.
Uiteindelijk ging ik terug naar de Nako-winkel. Nako is het bekendste Turkse wol-merk en in deze winkel heb je echt keuze te over. De vorige keer kocht ik er twee bollen Nako satijn... en serieus, wat doe je nu eigenlijk met twee bollen van dezelfde kleur. Maar tot mijn grote verrassing was dit type garen er nog steeds in allemaal prachtige natuurlijke tinten. In de pocket. En ik kocht een stapel kleuren van dit geweldige 'Apple' garen, ontzettend zacht bamboe dat je op naald 5 haakt. En het mooiste was nog dat wij met backpacks reizen, dus al mijn aangeschafte wol bij mijn man in zijn handbagage verdween. Iets aan te geven meneer?
Eventually, I went back to the Nako-store. Nako is Tukeys biggest yarn brand and they have a lot of choices. Last time I bought a satin type of yarn, just two balls. Seriously, what can you do with just 2 balls of the same colour?? Lucky for me, the exact same yarn still existed and there were some fabulous natural shades available. In my basket, they went. And I bought some lovely colours of his 'Apple' yarn. It's bamboo, you hook it on a 5mm hook and it's SO soft. Lovely! The best part was that, since I and the husband travel with backpacks and mine was full already, the yarn ended up in my husband's hand luggage. Anything to declare, sir?
Lees meer over Istanbul
