A creative travel guide to Groningen (The Netherlands)

Een weekendje Groningen bleek nog een hele wereldreis te zijn, maar voor de tentoonstelling David Bowie is... had ik het zeker over. Bovendien was het meteen een goed excuus om Groningen eens te leren kennen, want ik was nog nooit in deze mooie stad geweest. En wat een leuke stad is Groningen. Geweldige winkels, leuke cafés, super goede restaurants en... wol!

The Netherlands are just a small country and those of you in Australia, USA or Canada will laugh at me for sighing over traveling to a city for 2 hours and calling it a 'long trip', but that's what a trip from Utrecht to Groningen feels like. The city of Groningen is situated in the north of The Netherlands and this part of the country is quite different from the rest. More quiet and calm. But since the David Bowie is... exhibit was hosted in Groningen I gladly travelled there. And it was a good excuse to explore Groningen as it's a bustling student city with great shops, good restaurants and... yarn. 

6

A lovely weekend in Leeuwarden

Vaak is het zo dat mijn man met zijn neus in de boter valt. Dan ga ik op reis voor mijn werk, en dan mag hij gewoon mee. Maar dit keer was het andersom. Mijn man moest voor zijn werk in Friesland zijn en we besloten er spontaan een weekendje Leeuwarden van te maken. Wat een geweldige stad, kijken jullie mee?

When it comes to traveling, it's often my husband who is lucky. 'Cause sometimes when I travel for work, he gets to come. But now I was the lucky one. My husband had business in the north of The Netherlands, in Frysia. So we decided to stay for the weekend in Leeuwarden, the capital of this particular province.

8

A hidden gem in Germany: Osnabrück

Mijn werk heeft zo zijn voordelen. Omdat ik af en toe eens voor mijn werk op reis mag, kom ik nog eens op plekken, waar ik zelf niet zo snel naartoe zou gaan. Zo kreeg ik de vraag om eens op ontdekkingstocht te gaan in Osnabrück in Duitsland. Ja, Osnabrück. Ik was er ooit eens langs gekomen op weg naar Hamburg, maar verder had ik er ook nooit bij nagedacht. En ik werd aangenaam verrast. Wat een ontzettend creatieve stad.

My work has its advantages. Because I get to travel for work I sometimes go places where I wouldn't think of to go myself. I was asked to check out Osnabrück in Germany. Yes, Osnabrück. I hadn't heard from it either. I once passed the city on my way to Hamburg, but that's it. So I was in for a lovely surprise as Osnabrück turned out to be quite a creative and beautiful small German city.

9

Yarn in Luxembourg, just because I could

Read the article about Luxembourg City on the new Happy in Red website.

8

My weekend of vintage and fun in London

Find the best wool shops in London on the Happy in Red website.

7

Let me be your travel guide (and please be mine)

Reizen en schrijven voor je werk heeft ontelbare voordelen. Je ziet, op kosten van de baas, de leukste plekken op aarde, verblijft vaak in prettige hotels en ontmoet leuke locals onderweg die je de beste tips geven. Maar het blijft wel werk: dus niet op je gemakje uitslapen, ontbijten en een beetje slenteren. Maar vooral een overvolle agenda en 's avonds zere voeten (zoals in Boedapest). En nog zowat: je komt vaak met volgeschreven notitieboekjes en tientallen tips (die niet in de reisgidsen staan!) terug... en dan zegt je hoofdredacteur: 'Tjsa, we hebben niet zo veel plaats dit keer. Kun je je artikel een beetje inkorten?'. Maar die tips vragen er gewoon om om gedeeld te worden, dat moet gewoon! Anders krijg ik pukkeltjes, ofzo.

Traveling and writing for works has so many advantages. You get to see the most beautiful places in earth (and your boss is paying for it), stay in really nice hotels and meets loads of lovely locals along the way who show you all the hidden gems. But it's work afterall: so no sleeping in and having long lush breakfasts and wandering around at an easy pace. Nope, the scedule is completely full from early morning till late at night, which means soar feet (like in Budapest). And another disadvantage is that you'll come back with your notebook completely filled with hints, tips and tricks (all of whch can't be found in travel guides!) and then your editor says: 'oh, we don't have so much space, could you shorten your article with one page?' But these hints and tips are just itching to be shared! I think that if I wouldn't share them I would get a rash or something.

My trip from Las Vegas to San Francisco
Where I discovered that West-USA has gorgeous national parks, crazy hippie towns and really great Tex-Mex food, Las Vegas is like Disney World for grown-ups and ate the best Chinese food in my life in China Town in San Francisco.

Na elke reis, zowel voor mijn werk als mijn eigen vakanties, kwamen er weer nieuwe tips bij. En die lagen daar dan maar, niets te doen. Onuitstaanbaar! Stapels visitekaartjes van een verborgen restaurantje hier of daar, flyers van een bijzondere crafters markt, het adres van een B&B die zo veel beter was dan welk hotel dan ook (en goedkoper!) of een vol geklad schriftje met allemaal gratis of goedkope bezienswaardigheden. Daar moest ik wat mee! En zo werd Mooistestedentrips.nl geboren.

After every trip, for work and during my own vacations abroad, I would collect new hints and tips. And then they would just lay there, doing nothing. I couldn't stand it! So many business cards, from cute, hidden from the crowds restaurants, or flyers from funky crafters markets, or the adress of a B&B that was much better (and cheaper) than any hotel I had ever been to and notebooks filled with what you could do for free in so many cities around the woirld. I just had to do something about that. And that's how my travel blog Mooistestedentrips.nl was born.

On my own in New York where I discovered that the best things are for free. Like walks across the Brooklyn Bridge, a ferry ride to Staten Island (so you can see the statue of Liberty from up close), strolling through Central Park and many, many museums.

In eerste instantie was de website gewoon één grote vergaarbak van mijn eigen tips. Maar de laatste tijd begon het wel een beetje te kriebelen. Ik wilde eigenlijk wel wat meer met de blog. Zeker sinds ik weet hoe leuk bloggen in het algemeen kan zijn, hoe leuk de interactie met bezoekers kan zijn (want die hebben vaak ook genoeg leuks te melden... dat weet ik allemaal dankzij jullie, steek die maar in je zak!). Dus toen ik vorig jaar de boel wilde opfrissen, besloot ik er écht wat mee te doen. Een héél nieuw design én een blog eraan vast!

Now, at first the website was just a big dump for all my hints and trips. And that was all fun and all. But lately, I wanted more. Through this blog I've discovered how great it is to interact with your visitors (your comments and tips are priceless!) and I guess I also wanted that for my travel website. So when I had to make some changes to my website last year, I decided to think big. I picked a whole new design ánd attached a blog too.

In Cuba (Havana) where the people have nothing but went out of their way to make us as comfortable as possible. Where I discovered pristine jungle, wonderful revolutionary murals dating back to the '50s and where I ate street food without getting a tummy bug.

Nou mag ik dan webredacteur zijn, maar een hele website ombouwen en er ook nog een beetje mooi uit laten zien... dat gaat mij net een beetje te ver. Dus schakelde ik een getalenteerde webbouwer in en die hielp mij om in een paar maanden een volwassen website en blog uit de grond te stampen. Aan de ene kant vind je er een overzicht van allerlei steden met algemene tips (en ja, die komen dus allemaal uit die schriftjes) en aan de andere kant een blog waar ik gewoon een beetje kan tetteren en meteen plaats heb voor foto's. Ik zorgde er zelfs voor dat er nu comments geplaats kunnen worden bij de blogberichten, wel zo aardig als bezoekers misschien wat aan te vullen of toe te voegen hebben. 

Now, I am a web editor but rebuilding an entire website and making sure it all looks a little nice, that's really a bridge too far. So I contacted this talented web dude who helped me to build a gorgeous and grown-up website in a couple of months. I am so happy with it. On the one ha,nd there's tips you can find for the many cities that I've visited (and yes, the tips from all those notebooks are there) and a blog where I can just chat away about what I've been seeing and where I can post some more pics. And now there's the possibility to comment too! Easy does it. I guess if you'd like to follow, you should do so via Google Chrome and translate the website in whatever language you'd prefer to read.

One of my latest journeys to Morocco, maybe one of the most beautiul countries I've ever visited. It has everything a country need: beautiful cities like Marrakech and Fez, deserts, Kasbahs, camels, great food, and lovely small sea towns. 

En om de blog helemaal volwassen te maken (ja, het hele proces lijkt wel een bepaald ritueel), meldde ik hem ook aan bij Bloglovin'. Dat is toch wel de gemakkelijkste manier van volgen vind ik. En om de geboorte van mijn volwassen website te vieren, geef ik elke maand (ja! Elke maand!) een 100% stedengids naar keuze weg aan elke inschrijver van de nieuwsbrief. Dus kom eens langs en laat een goede tip achter ;-)

And to lead my blog to proper adulthood (yes, this whole process has been like some sort of ritual), the blog can now also be followed through Bloglovin', 'cause I think that's probably the easiest way of following. So if you feel like dropping by and sharing some advice or two, please do.

8

A day in Zürich

Wat doen de meeste mensen tijdens hun vakantie op de dag dat ze naar huis gaan? Ze worden op tijd wakker, douchen en ontbijten op hun gemakje. Dan rapen ze hun spullen bij elkaar en gaan lekker rustig richting het vliegveld, waar ze nog even een boekje lezen, een reep Toblerone kopen en lunchen. Maar wij niet. Nee, wij moesten op onze allerlaatste dag nog 'even' Zürich in. Dat kon nog gemakkelijk tussen de bedrijven door worden gedaan.

What do most people do the day they're checking out and leaving? The wake up in time, shower and have a relaxed breakfast. Then they collect their things and go to the airport where they read a book, buy some Toblerone and have lunch. But not us. No, on our last day we just had to squeeze in a visit to Zürich. We were pretty convinced we could do that.

Dus wij pakten de avond van de voren al in, zetten de wekker veel te vroeg en sprongen, na een snelle kop koffie en wat yoghurt, in een hele vroege trein naar Zürich (dezelfde trein die ook nog eens langs het vliegveld kwam!), waar we onze grote tassen in een kluisje gooiden en vervolgens heerlijk relaxed de stad in liepen.

So we packed all our stuff the night before, put our alarm clocks way too early and after a quick coffee and some yoghurt we jumped on a very early train to Zürich (the same train that goes by the airport, ahem), where we put our large bags in a locker and headed for the city centre, very relaxed.

Maar met een beetje flexibiliteit kom je dus een heel eind, want de wandeling langs de rivier en door de oude stad was prachtig. Een vriendin had me gewaarschuwd 'dat de meeste mensen alleen naar Zürich gaan om zelfmoord te plegen'. Ik vond Zürich echter alles behalve depressief. De oude stad wemelt van de kleine boetiekjes en gezellige restaurantjes en er werden zelfs hostels, backpackers en pubs gespot. Dat laatste zijn voor mij en mijn lief tekenen dat een stad een bepaalde 'must see' factor heeft. Bovendien betekenen backpackers meestal ook goedkoop bier en dat is geen overbodige luxe, want Zürich is wel vreselijk duur. Een simpele lunch van twee broodjes, een flesje water en een cola was al gauw €30. Dus die backpackpubs zijn meer dan welkom!

Now see, I loved that we are flexible enough to undertake these kind of mini-trips as I absolutely adored the stroll we had past the river and throught the old part of town. A friend warned me that 'Zürich is the place people go to to kill themselves', but I have to say that I found Zürich to be anything but depressing. The old part of the city is scattered with cute small boutiques and restaurants. And we spotted hostels, backpackers and pubs too! The latter is often a good sign, it means the city has a certain 'must see' factor to it. Also backpackers mean: cheap beers. And that's a good thing in Zürich as it's quite an expensive place. For lunch (two sandwiches, a bottle of water and a coke) we paid €30. Jeez! So welcome backpackpubs!

En tussen de winkels van Bulgari, Chanel en Prada vond ik nog een warenhuis... met een hele afdeling vol met wol, stoffen, naaimachines en allerlei andere hobbyspullen. Even superfijn snuffelen, al mocht ik (na die lunch!) niets meer kopen van mezelf. Na onze korte introductie met Zürich zaten we alsnog binnen 10 minuten op het vliegveld waar we een boek lazen, Toblerone kochten en lunchten...

And tucked in between the flagstores of Bulgari, Chanel and Prada I found a department store with an entire floor containing yarn, fabrics, sewing machines and lots of other DIY things. It was lovely browsing through all of that but (after that lunch!) I didn't allow myself to buy anything. Oh and by the way, after our short introduction of Zürich it took us 10 minutes to get to the airport where we read a book, bought Toblerone and had lunch...

4

Magical Marrakech

De huurauto werd ingeleverd, de verhuur-meneer zette ons uiterst aardig af bij het hotel, en daar waren we ineens: in Marrakech. Van de rust na al die dagen woestijn en bergen ineens weer in de grote stad. De laatste van de Koningssteden, maar niet de laatste dagen van onze vakantie gelukkig. De drukte van de stad was weer even wennen (wat een mensen, wat een stank!), maar gelukkig konden we ons al snel onderdompelen in alles wat de stad ons te bieden had!

We handed in the rental car and after the nice gentleman of the rental service had dropped us off at the hotel, we were finally there: Marrakech! Such a difference after all those days of mountains and deserts. Marrakech, the last of the Imperial Cities to visit, though luckily not the last visit off out vacation just yet! We needed some time to get used to the city again (all those people, all those smells!) but not long after we arrived we were ready to hit Marrakech!

Marrakech is behoorlijk wat toeristischer dan de andere koningssteden en hoewel ik niet had gedacht dat ik dat perttig zou vinden, viel het me alles mee. Het voordeel van niet de enige toerist zijn, is dat je minder wordt lastig gevallen en dan je wat rustiger wordt benaderd. Ook word je wat minder vaak vreemd nagekeken (en als twee hele lange mensen word je ontzettend vaak nagekeken in Marokko!). De Medina is prima te bezoeken, een gids is niet eens nodig. Er zijn leuke dakterrasjes om wat te drinken en tijdens het winkelen kun je op je gemak rondrijken. Maar onhoud: ga je eenmaal onderhandelen, dan wordt wel verwacht dat je uiteindelijk wat meeneemt. Mijn score: een paar nieuwe lederen sandaaltjes en een stuk musk-zeep (arganolie is aan mij niet besteed met mijn gevoelige huid).

Marrakech is a lot more touristy than the other Imperial cities. Now, if you'd asked me in advance I would've said that more touristy is often not better. But for Marrakech I have to say that it's quite nice that there are more tourists about, 'cause we don't get hassled as much and we didn't get stared at (and when you're as tall as we are, lots of stared is what you get in Morocco). The Medina is easy enough to get around in. There are lots of roof terraced bars to have lunch or a drink and the shopping is nice and easy. Remember though: once you start negotiating, you're expected to take something home with you.

In de Medina bezocht ik het geweldige initiatief Al Kawtar: een werkplaats en winkel waar vrouwen met een handicap schitterende jurken, tunieks, handdoeken en linnen borduren en mooie dingen haken. De opbrengst gaat rechtstreeks naar de vrouwen en leid ook andere vrouwen op. De dames zaten heerlijk op het binnenplaatsje te haken en borduren en namen even de tijd voor een praatje. Ik heb uitgebreid geneusd tussen al het moois (kiezen was moeilijk), maar uiteindelijk liep ik blij naar buiten met een handgeborduurd badlaken en een schoenenzak. En mijn lief maakte zich ook nog nuttig: hij legde wat spulletjes op de bovenste plank en daar was de dame in een rolstoel maar wat blij mee.

In the Medina I visited this great initiative: Al Kawtar, a workshop and store where you can buy linens, towels and fabulous dresses and tunics, all handembroidered and crocheted. These things are made by disabled locals girls and women and all the profits go directly to them and to and education system. All the women are happily working in the courtyard and greated us enthusiastically. I looked around for a long time, but finally picked a hand embroidered beach towel and a shoebag. And the husbear also came in handy as he helped a woman in a wheel chair put some stock on the high shelves. 

Marrakech heeft ook een schat aan mooi paleizen, musea en tombes met schitterende binnentuinen vol bloemen en fonteinen. Leuk detail: op de torens bouwen ooievaars hun nest en het geklapper van deze grote vogels is wel heel bijzonder, zo midden in een grote stad.

Marrakech has some fantastic old palices, museums and toombs all with fantastic gardens, courtyards and fountains. And a cute detail is that on top of those storks build their nests! The clapping noise they make is so special to hear in the big city.

Les Jardines Marjorelle mogen dan een beetje buiten het centrum liggen, je moet ze gewoon hebben gezien! De tuinen hebben tientallen jaren toebehoord aan Yves Saint Laurent en zijn een oase van rust in de stad. De bijzondere inheemse palmen en bloemen zijn een lust voor het oog. Er is ook een museum met stukken die Yves verzamelde, waaronder originele Berber-kleding en -sieraden. Tot op de dag van vandaag (wat Yves is al even niet meer onder ons) zijn de tuinen een inspiratiebron.

Les Jardines Marjorelle are a bit from th city centre, but so worth a visit. They belonged to Yves Saint Laurent for decades and the gardens are an oasis in the city, full with special palmtrees and flowers. There's also a museum with rare Berber artefacts, jewellery and clothes. And until this day, since Yves hasn't been with us for quite some time now, the gardens keep inspiring artists.

Wil je ook een stedentrip Marrakech maken? Op mijn reiswebsite vind je alle tips over Marrakech.

7

Budapest: it's all about food and wine

De laatste dagen zagen jullie al wat lekkernijen voorbij komen, maar ik kan jullie vertellen: Boedapest (eigenlijk heel Hongarije) heeft zo veel lekkers te bieden. Misschien is het zelfs een beetje ondergewaardeerd. Nou, ik was al gek op al het Hongaarse lekkers toen ik vier jaar geleden met mijn lief in Boedapest was, dus ik wilde er nu weleens het mijne van weten. Via internet vond ik Taste Hungary, een organisatie die culinaire tours organiseert in Boedapest en de rest van Hongarije. Ik ontmoette Carolyn, de eigenaar van het bedrijf, vrijdagavond voor een interview. Natuurlijk werd er ook wijn geproefd tijdens het gesprek, maar soit! Werk is werk! En tot mijn vreugde mocht ik met één van haar Culinairy Tours mee, zodat ik me helemaal suf kon proeven en meer te weten kom komen over de Hongaarse keuken.

The last few days you've seen some really nice food in Budapest, but I can tell you: there is so much more to explore in Budapest and the rest of Hungary. The kitchen is a little unknown and maybe even a little unappreciated. But I can tell  you, it's fabulous and I wanted to know more. I found Taste Hungary on the internet and met up with the owner Carolyn for an interview on Friday. Okay, we also did some wine tasting, but it was work. I promise! And to my absolute joy she told me I could go on one of her culinary tours through Budapest to learn all about Hungarian cuisine and taste all the goodies as well.

De Hongaarse keuken is eerlijk en comfortabel, zou ik zo zeggen. Lekkere stoofpotten, rundvlees, veel paprika's, grote hompen brood. Echt comfortfood. Maar er zijn ook heel verfijnde gerechten in de Hongaarse keuken, vooral de zoetigheden. Prachtige taartjes, snoepjes en bonbons.

The Hungarian kitchen is honest and comfortable, I'd say. Nice stews and casseroles, beef, lot's of peppers (sweet and hot) and big chunks of soft bread. Absolute comfort food. But there are very refined dishes to be found as well, especially when you look at the sweets. Really great cakes, pies, desserts and chocolates. 

De Grote Markthal mag je absoluut niet overslaan als je in Boedapest bent. Hier komen nog steeds veel bewoners om  hun boodschappen te doen, maar ook als toerist is er een hoop te beleven. We verpoosden zo'n anderhalf uur in de hal (had nog gemakkelijk een paar uur langer gekund) en proefden diverse soorten worst, brood en zoetigheden. Er zijn kramen vol met prachtige (seizoens)groenten, vlees, kazen en noten. Maar natuurlijk ook kramen met pepers, paprika en paprikapoeder en... een hele afdeling vol ingemaakte, gepekelde groenten. Een Hongaarse specialiteit. Er is zelfs ingemaakte baby-watermeloen! Mijn smaak: de ingemaakte komkommers en kool vind ik wel lekker, de rest laat ik aan me voorbij gaan.

The Big Market Hall is not to be missed when you're in Budapest. A lot of locals get their groceries there, but when you're a visitor there's also lots to see and do. We spent about 1,5 hrs there but could've spent hours longer, easily. We tasted lots of different sausages, bread and sweets. And we gasped seeing the stalls and stalls filled with fresh seasonal fruits and veggies, cheeses, meats and nuts. All lovely. And then there were the peppers, paprikas and.... pickles. A whole aisle with nothing else but pickled veggies! A Hungarian speciality. There's even picked baby-watermelon! My vote goes to pickled cucumber and cabbage. The rest, no thank you.

Een van de meest bijzonder winkels doe we bezochten was Rózsavölgyi csokoládé, een kleine maar schitterende chocoladewinkel gerund door een echtpaar. Beiden afkomstig uit de grafische industrie, maar hun hart verloren aan chocolade maken, vaak met prachtige lokale producten. Ook hebben ze de plantages bezocht waar de chocolade vandaan komt, zodat ze weten dat alles er daar netjes aan toe gaat. En, de eigenaresse heeft ook alle schitterende verpakkingen zelf ontworpen. Zo mooi. Ik zit er zelfs aan te denken om via internet chocolade bij ze te bestellen, zo bijzonder vond ik het.

One of the most special stores we visited was Rózsavölgyi csokoládé, a small but gorgeous chocolate shop owned by a husband and wife. They were both in the graphics industry but fell head over heels with chocolate making. They make fantastic chocolates with local ingredients and they've personally visited the cocoa plantations to make sure all was going fair and well there. And the owner has designed all the lovely boxes and wrappings herself! I'm really considering ordering some sweets online, that's how good those chocolates were.

Nog zo'n bijzondere zaak is Cukorka, een snoepwinkeltje waar al het snoepgoed nog voor je neus wordt gemaakt door heel enthousiaste jongen meiden. Miniscule snoepjes met afbeeldinkjes uit Boedapest erop, originele smaken en prachtige lollies. De snoepjes zijn verpakt in mooie zakjes en stopflesjes. Je mag ook zelf snoepjes scheppen.

Another really special shop is Cukorka, a sweets shop where the sweets are right in front of you by some really enthusiastic girls. Really tiny sweets with pictures of Budapest sights on them, originals flavours and gorgeous lollypops. The sweets are wrapped in gorgeous wrappers and bottles. You can also pick your own sweets.

Onze gids Judit nam ons als laatste (nadat ik een lavendel-citroen ijsje op had!) mee naar een hele fijne wijnbar waar we nog wat fijne Hongaarse wijnen hebben gedronken: Borbíróság. We dronken fijne witte wijnen uit de Tokaji streek en toevallig kwam ik die wijnen later op de dag op het vliegveld tegen. Konden die flessen toch nog meer naar Nederland, zodat mijn lief ze kon proeven.

Our guide Judit took us, last but not least (after I tasted lavender-lemon ice cream!) to a lovely wine bar where we tasted some really good Hungarian wines: Borbíróság. We had some really good whites from the Tokaji area and lucky for me I ran into those same wines at the airport later on te day, so I could take them home and enjoy them with my husband.

Mocht je nieuwsgierig zijn geworden: neem vooral eens een kijkje op de website van Taste Hungary en als je eens naar de regio afreist: ik kan ze van harte aanraden!

Are you curious yet? Well, you should. So take a look at the website of Taste Hungary and if you're ever traveling to that part of Europe: I highly recommend them!

Je kunt hier mijn favoriete restaurants, cafés en terrassen in Boedapest bekijken.

Check out my favourite cafés and restaurants in Budapest.

2